Paardrijden door Bonamanzi

Durban is geweldig. Sinds het moment dat ik hier aankwam, voelde ik me thuis en heb genoten van alles wat ik hier heb gedaan. Wat ik welke dag heb gedaan, zou ik echt niet meer weten, maar dat is ook niet belangrijk. ‘s Ochtend staan we op en beslissen dan waar we die dag heengaan. Een paar dagen geleden besloten we dat het duidelijk een stranddag was. Samen met Hannah, haar zusje Tania en Irene, een andere jeugdvriendin van me, werden we door Brigitte, haar moeder, afgezet bij het strand. Jongeren zijn hier heel erg afhankelijk van hun ouders als het op transport aankomt. Je kunt niet zomaar overal naartoe fietsen, niemand weet hoe laat de bussen rijden en dingen zijn te ver weg om naartoe te lopen. Als je nog geen rijbewijs hebt, moet je hopen dat je ouders of vrienden zin hebben om je een lift te geven.

 

 Na even in de zon te hebben gelegen en in de golven heen en weer te hebben gerend, liepen we naar het volgende strand. Op het strand staat the Beach Café waar je onder een parasol de lekkerste cocktails kan bestellen. Goed idee… Na zelf een mojito te hebben gedronken en lachend te hebben toegekeken hoe Tania een knalblauwe Californian Ice Tea (lees: 20 shotjes tequila en een beetje blauwe ijsthee) probeerde weg te werken, besloten we dat we KFC moesten hebben. Dus we namen een shuttlebus (anders dan de gewone bus: schoon en met bewaking aan boord) naar uShaka. Voordat je het park ingaat zijn er namelijk heel veel winkeltjes, restaurants en fastfoodketens. Na misselijk te zijn geworden van teveel KFC konden we weer tevreden naar huis.

 

 Een dag later wilden we ’s avonds iets gaan drinken. Hannah besloot dat we een thema nodig hadden en aangezien er in de oude verkleedkist een prachtige roze tutu haar naam schreeuwde werd de thema roze. Ik droeg een zwarte jurk met roze strikdas en roze zijden ochtendjas. Vraag me niet waarom… Hannah droeg de roze tutu met roze leggings en Irene met een roze shirt. Foto’s volgen. Het werd een gezellige avond dat begon in een gay bar en eindigde met het besef dat het een normale doordeweekse dag was en haast niemand uit was. Gelukkig complimenteerden een paar mensen ons op onze interessante kledingkeuze. Vraag me niet waarom. We kochten I heart Durban hoeden en gingen naar huis om te slapen.

 

Donderdagnacht gingen we echt uit. Aan het strand is er een club genaamd Joe Cool’s. Heel vergelijkbaar met de uitgaansplekken in Utrecht, maar dan – jawel – aan het strand. Leuke muziek, lekker dansen, buiten uitwaaien en een vriend van Hannah ontmoeten die drankjes voor ons kocht. Leuk, maar ik was blij dat we niet al te laat naar huis gingen, want de volgende ochtend moesten we al om kwart voor zes op. Gelukkig konden we drie uur in de auto slapen voordat we in Hluhluwe aankwamen. Hluhluwe is een natuurreservaat waar je zelf met de auto doorheen kan rijden. We zagen heel erg veel Kudu, Nyala, Impala: verschillende antiloopsoorten. Ook zagen we neushoorns, warthogs, wildebeests, zebra’s, buffels en als hoogtepunt: giraffen. Heel erg mooi!

 

Daarna reden we door naar Bonamanzi, waar we de nacht zouden doorbrengen in een boomhut. Tenminste, dat is wat mij verteld was. Het bleek een mooie huisje met rieten dak omringd door bomen te zijn. In Bonamanzi zijn er geen leeuwen of dergelijk en dus ook geen hekken om de dieren bij je huis vandaan te houden. ’s Ochtends staan er Kudu en Nyala bij de voordeur.

 

Rond 11 uur moesten we bij de receptie zijn, want onze drie uur durende paardrijdtocht begon daar. Drie uur! Drie uur rijden met 35 graden! Maar ik had er zin in en was erg benieuwd of ik überhaupt nog op een paard kon blijven zitten. Ik kreeg Buhu toegewezen, een mooie witte paard waarvan onze gids mij beloofde dat hij betrouwbaar was.

            Het was een prachtige tocht, al was de hitte wel iets teveel. We zagen weer heel veel verschillende antilope, maar tijdens het lopen was het hoogtepunt toch zeker een groep olifanten. Vier volwassenen en een baby. Zo indrukwekkend! Het rijden ging goed. Mijn paard was wat langzaam, waarschijnlijk voelde hij maar al te goed aan dat ik geen idee had waar ik me bezig was en besloot rustig aan te doen. Na een poos kreeg ik het weer door en lukte het zonder moeite om hem in draf te krijgen en te galopperen. Wat een heerlijk gevoel. Maar uitputtend… Vooral met die zon… Drie uur later gooiden we onze paardrijkleding op de grond en doken meteen in de zwembad. Afkoelen.

 

Morgen vertrek ik alweer naar Kaapstad, maar ik ben nog lang niet klaar met Durban. Ik heb besloten om mijn reis een beetje aan te passen en midden Januari terug te keren naar mijn geboortestad. Dus ik hoef morgen nog niet echt afscheid te nemen.