Byron Bay, Beach Weather & Goon

Doordat de bus die ons hoorde op te halen een lekke band had, kregen we (Laura, een Iers meisje en een groep Engelse vrienden) 2,5 uur extra in Brisbane – die we bij de bushalte doorbrachten. Toen de bus eindelijk aankwam was iedereen ongeduldig om te vertrekken, want we hadden allemaal zin in Byron Bay.

Zowat alle northbounders (mensen die van Sydney naar Cairns gaan in plaats van Cairns naar Sydney) die ik tegen ben gekomen, zeiden dat Byron geweldig was en een hoogtepunt in hun reis. Ook had mijn Australische familie alleen maar goeds over Byron te zeggen. Dus ik was benieuwd.

We kwamen, door de vertraging, al behoorlijk laat aan en hadden ongeveer een kwartier voordat we met de hele bus naar Cheeky Monkeys zouden gaan: de beruchte backpackersclub van Byron. Daar moesten we veel lawaai maken en werden beloond met gratis bier en frietjes – OZ Experience is geweldig.
            In Cheeky Monkeys worden allerlei wedstrijden en spelletjes gespeeld voor gave prijzen. Maar wat je doet om de prijzen te winnen ging mij iets te ver. Zo liepen er halfnaakte backpackers rond met de vlag van hun land op hun borstkas geschilderd – voor mannen niet zo interessant, voor vrouwen een heel ander verhaal – hopend om een bar tab te winnen. Het Jenga spelen was prima en daar heb ik ook een gratis glas wijn door gewonnen, maar wat je moest doen om een skydive te winnen was mij ook teveel. En dat zegt heel wat, want ik wil niets liever dan nog een keer skydiven. 

Byron Bay bestaat uit heel veel leuke winkeltjes en een geweldig strand. Er was mij dus al vaak verteld dat Byron fantastisch is, maar daar werd altijd aan toegevoegd: alleen als de zon schijnt. Ik had geluk; het weer wat perfect.
             Na een dag op het strand te hebben gelegen en wat meer window shopping te hebben gedaan, ging ik terug naar mijn hostel. Ik had de vorige avond Jimmy (Belgisch), Steven en Marit (Duits) ontmoet en heb met hen gegeten. Daarna hebben we gekletst totdat de PLEASE QUIET bord aanging en de hele hostel leek te verhuizen naar Cheeky Monkeys. We sloten ons aan bij de groep, maar helaas was de muziek slecht die avond en ging ik niet al te laat naar bed. 

Na te hebben ontbeten met mijn roommate, de Nederlandse Ilse, wilde ik meteen terug naar het strand. Zij en haar busmensen (OZ Ex Northbound) waren dat ook van plan en dus heb ik de rest van de dag luierend met hun doorgebracht.
            Onze hostel had gratis fietsen te leen en Ilse en ik hadden allebei al behoorlijk lang niet gefietst en er zin in. Byron Bay’s vuurtoren hoorde een prachtig uitzicht te hebben en we besloten om erheen te fietsen. Alleen was het al vier uur ’s middags en moesten we voor zonsondergang (kwart over vijf) terug zijn met de fietsen. We begonnen te peddelen. Het was veel heuvelopwaarts en enigszins uitputtend, maar ook heerlijk. Ik keek meteen uit naar weer terug in Nederland mijn fiets uit de schuur te halen en gewoon te kunnen fietsen.
            Het uitzicht was prachtig, vooral met de zonsondergang erbij en de terugweg was geen probleem: allemaal heuvelafwaarts. 

Na met een grote groep te hebben gegeten, begonnen een paar drankspelletjes. Jimmy, Marit en ik deelden een zak goon. Ik bedenk me nu dat ik jullie nog helemaal niet heb verteld over goon. Iedereen kent de dozen wijn die mensen meenemen naar picknicks toch? Nou hier in Australië wordt de zak die in de doos zit met nep wijn erin goon genoemd. En backpackers zijn er gek op. We halen het natuurlijk uit de doos, dus het is makkelijk mee te nemen, heel goedkoop en als de zak leeg is kun je het opblazen en als kussen gebruiken. EFFICIËNT! Sommige mensen vinden het het meest walgelijke drankje ooit, en dat is soms ook zo, maar sommige merken en smaken zijn prima te drinken. Met een klein groepje speelden we Ring of Fire/Kingsen – wat verwarrend is, omdat iedereen andere regels kent. Daarna sloot ik me aan bij een nieuw spelletje die ik nooit meer zal spelen: flip cup. Goed voor teamspirit, maar slecht voor je lever.

Het merendeel van de bus was de volgende ochtend nog steeds uitgeput en verre van gelukkig. We hadden nog drie uur in de bus voordat verwacht werd dat we leerden te surfen. Oh nee…